Adem

****

recensie  Adem

Dood ga je pas later

door Cor Oliemeulen

Een speelfilm over ongeneeslijk zieke longpatiënten hoeft niet alleen maar deprimerend te zijn of slechts vertoond te worden op de commerciële tv. Adem is een meeslepend portret van jongeren die worstelen met hun noodlot, en tegelijk snakken naar avontuur en liefde.

De broers Tom (Stef Aerts) en Lucas (Maarten Mertens) hebben een ernstige vorm van mucoviscidose (taaislijmziekte), waarbij longtransplantatie op den duur onvermijdelijk is. Lucas lijkt te accepteren dat hij misschien nog geen veertig wordt. De jongere Tom vecht tegen zichzelf, de omstandigheden en het vooruitzicht. Liever gaat hij om met bruisende mensen, zoals zijn criminele vriend Jimmy en collega-patiënt Xavier.

Adem

Gij zijt un Muco!
Tom kent de oudere Xavier (Wouter Hendrickx) al van vroeger toen ze moesten paraderen voor een contingent mannen in witte jassen. Jaren later treffen ze elkaar weer voor onderzoek in het ziekenhuis. Tom kijkt op tegen Xavier, want hij rijdt een Porsche en heeft een leuke vriendin, die op dezelfde afdeling verblijft. Anneleen (Marie Vinck) wil een kind van Xavier. Hij is verontwaardigd: ‘Maar gij zijt un Muco!’ Zij: ‘Ja, en we gaan er allemaal aan dood, maar nu nog niet.’

Xavier wil het maximale uit zijn leven halen. Opmerkelijk is dat hij doet aan onderwaterfotografie en traint voor de triatlon. Regisseur Hans van Nuffel (zelf ook Muco) schreef met Jean-Claude van Rijckeghem het scenario dat het contrast tussen Tom en Xavier extreem neerzet. Ook het karakter van Tom’s vriend Jimmy (Rik Verheye) is bijna karikaturaal. Hij is asociaal, slaat zomaar doktersassistenten tegen de grond en steelt medicijnen uit het ziekenhuis. Als het moet zal hij een moord doen voor Tom.

Adem

Geluk in quarantaine
Zingeving staat centraal in dit geloofwaardige drama dat soms tegen het sentiment aanschurkt. Hoe kun je eigen leven en geluk bepalen? Hoe haal je het meest uit je leven als de dood dichtbij lijkt? Tom probeert die vragen te beantwoorden met hulp van Eline (Anemone Valcke). Zij zit door een besmettelijke bacterie lange tijd in quarantaine, maar doet alsof ze het gelukkigste meisje op aarde is. Ze is prima gecast, en net als de andere jongeren speelt ook zij lekker spontaan en vrij.

Vlaanderen is als filmland aan een opmars bezig. Ben X , Aanrijding in Moscou, Loft, Ex Drummer, De Helaasheid der Dingen en Rundskop zijn producties die met gemak de middelmaat ontstijgen. Adem  won de hoofdprijs op het Filmfestival van Montréal vanwege het onalledaagse thema en de originele benadering. Ook de uitstekende regie, de subtiele fotografie en de geweldige soundtrack van Spinvis vallen op. Hopelijk komt er nog veel goeds van onze zuiderburen. Om met Xavier te spreken: ‘Blijven bewegen, tot uwen laatste adem.’

 

7 juli 2011

 

MEER RECENSIES