Recensie The Last Stand

***

recensie  The Last Stand

Onderhoudende clichéthriller

door Karina Meerman

Neem een mengkom van ongeveer 35 miljoen dollar, gooi daar twee volle handen met clichés in, voeg wat bloederige schietgevechten toe en een heel snelle auto. Sprenkel over het eindresultaat wat oneliners van een verrassend goed opgestrakte en uitgebotoxte Arnold Schwarzenegger.

Zoals bij zoveel actiefilms is het verhaal in The Last Stand dun als toiletpapier. Een aantrekkelijke en krankzinnige drugsbaron ontsnapt uit de handen van de oververmoeide, sympathieke FBI-agent (Forest Whitaker) in Los Angeles, om op ingenieuze wijze de grens naar Mexico over te steken met behulp van een groepje schietgrage stevige jongens. Zij worden aangevoerd door de uitstekende slechterik Burrell (Peter Stormare). In het slaperige dorpje werkt echter sheriff Schwarzenegger, voormalig narcotica-agent, die op eigen wijze de plannen zal dwarsbomen.

The Last Stand

Pensionado
Natuurlijk hoeft een actiefilm zich niet serieus te nemen. Het is grappig dat pensionado Schwarzenegger (65) lollig doet over ouder worden en goed dat hij veel actie overlaat aan zijn jongere – en onervaren – collega’s. De kittige Sarah (Jaimie Alexander), de naïeve Jerry (Zach Gilford) en de getraumatiseerde Afghanistan-veteraan Rodrigo (Frank Martinez) nemen het gros van het ren- en vliegwerk voor hun rekening. De uiteindelijke confrontatie is natuurlijk wel aan de oude man.

Ook in een actiefilm kunnen clichés te ver worden doorgetrokken, tot op het pijnlijke af. Neem de rol van ‘Figgy’ (Luiz Guzmán), de suffige Mexicaanse hulp van de sheriff, die liever lui dan moe is, maar uiteindelijk toch zijn momentje krijgt. De grote verzameling clichéfiguren draagt bij aan het idee dat regisseur Kim Jee-Woon geen keuzes heeft durven maken.

Lachwekkend en pathetisch
Weinig is opvallend of eigenzinnig – met uitzondering van de custom Corvette ZR1 en Johnny ‘Jackass’ Knoxville in de rol van Dinkum, de maffe eigenaar van een munitiemuseum. Schietgevechten gaan te lang door, waardoor ze lachwekkend worden. Een tragisch voorval wordt zo lang gerekt dat het pathetisch wordt. Geen idee wat voor film Jee-Woon heeft willen maken, maar hij is onderhoudend voor een fan van Arnie, zoals deze recensent.

 

28 februari 2013

 

MEER RECENSIES