A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z 0-9
Op deze pagina een chronologisch overzicht van filmrecensies, van zowel de nieuwste films als oude(re) films. Je kunt ook zoeken naar recensies op alfabetische volgorde. Klik boven of onder voor filmrecensies per letter.
Filmrecensies
Een mooi moment voor kinderen om hun mobieltje en andere gadgets in te ruilen voor gereedschap en wapperende handen om zich nuttig voor de gemeenschap te maken. Of toch niet?
Met ongebreideld camerawerk, ingenieuze montages en eigenzinnige kadreringen vertelt het zwijgende Limite (1931) van de Braziliaanse regisseur Mário Peixoto ons over hun voorafgaande levens en de begrenzingen van het menselijk bestaan.
Red Road opent met het alziend oog van de hoofdpersoon en een overweldigende wand van videoschermen. De beelden van bewakingscamera’s bieden Jackie, hun voornaamste toeschouwer, de illusie van controle.
Het vaarwel van Old Joy onderstreept de gescheiden levenspaden van twee vrienden dermate stellig dat eerder sprake is van een tautologie dan poëzie. Toch zorgt een gevoelige inborst voor een waardig afscheid van deze vriendschap.
Quo Vadis, Aida? was kandidaat voor de Gouden Leeuw in Venetië, had een dubbele nominatie voor de Oscar, was publiekswinnaar op het IFFR en is onmiskenbaar de belangrijkste productie van Movies that Matter dit jaar.
Tijdens een vliegende storm steken drie mannen in een roeiboot een zeestraat over en slechts één komt aan. Tien jaar later volgt de rekening. A Fugitive fom the Past (1965) van Tomu Uchida verhaalt over karma.
Het plotloze Goodbye, Dragon Inn toont de verstilde schoonheid van een bioscoop die door gebrek aan belangstelling de deuren moet sluiten. De meeste actie komt van het witte doek in de zaal, maar de schamele bezoekers hebben wel wat beters te doen.
De bruit et de fureur van Jean-Claude Brisseau is overrijp aan Bijbelse symboliek en maatschappelijke keuzen. De strijd tussen het goede en het kwade, orde of chaos, het schone of het lelijke, het komt in velerlei gezichten terug.
De Katakuri’s hebben een guesthouse gebouwd. Alleen sterven de gasten allemaal een ongelukkige dood. Film van de Japanse regisseur Takashi Miike overtreft zichzelf in bizarriteiten en extremiteiten.
Het schematische karakterdrama in Îles flottantes drijft op een plezant lichtkomische sfeer van buitenissigheid, maar de bespiegelingen over het moeizame leven van drie vriendinnen ontloopt zelden de banaliteiten van een soap.
Het debuut van de Russische regisseur Egor Abramenko is gelaagder dan je van een genrefilm zou verwachten. In Sputnik, over een buitenaardse verstekeling, zijn spanning en maatschappelijk commentaar kundig met elkaar verweven.
In een roadmovie door Thailand verkent Apichatpong Weerasethakul de grenzen tussen documentaire en fictie terwijl een verhaal door zijn personages wordt doorverteld en getransformeerd.
De Belg Johan Grimonprez, videokunstenaar, curator en regisseur, behandelt in deze postmoderne documentaire een alternatieve geschiedenis vanaf de jaren 60 aan de hand van terroristische acties, meer in het bijzonder van vliegtuigkapingen.
Een jonge zwarte vrouw in het Philadelphia van de jaren 90 raakt gefascineerd door een jonge zwarte vrouw in het Hollywood van de jaren 30. The Watermelon Woman krijgt steeds meer raakvlakken met de film in de film.
De klassieke western, dat is de wereld in zwart-wit. Dead Man is een acid western, de psychedelische variant van de cowboyfilm. De film van Jim Jarmusch breekt met de traditionele waarden, ook van het genre.
Centraal in het plot staat de relatie tussen dertiger Ku, een portretschilder, en de vrijgevochten Yang die op de vlucht is voor strijders van de imperialistische eunuch Wei die haar vader, een generaal, hebben vermoord.
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z 0-9