Zoë van Leeuwen

Mijn liefde voor film is ontstaan toen ik als 15-jarige puber besloot mijn profielwerkstuk te doen over de filmcanon. Op zoek naar het antwoord op de vraag: ‘hoe wordt een film een klassieker?’ kwam ik er achter dat films niet alleen maar leuk zijn om naar te kijken, maar misschien eigenlijk nog veel leuker zijn om te analyseren.

In mijn werk als journalist ben ik dagelijks bezig met feiten, factchecken en hard nieuws. Toch geloof ik niet in de spreuk ‘goed nieuws is geen nieuws’, want positieve journalistiek, inclusief recensies, stimuleren de creativiteit van zowel de schrijver als de lezer.

Ook mijn kijk op film is positief. Ik geloof niet dat een genre beter is dan het andere. Als echte filmliefhebber moet je net zo kunnen genieten van een cliché-superheldenfilm als van een vooroorlogse Oost-Europese arthousefilm, omdat kunst subjectief is en je soms gewoon voor je plezier van een film moet genieten – ook al is dat moeilijker geworden nu ik recensies schrijf.

Ik hou me misschien nog niet zo lang bezig met film als de meeste van mijn collega’s hier en
ben dan ook veruit de jongste van het gezelschap. Ik heb dus ook nog veel te kijken en te
leren, maar daar verheug ik me op.

 

Films:		Trainspotting – The Rocky Horror Picture Show – Captain America: The Winter Soldier – Anora – Mulholland Drive – The Graduate – Lady Bird – Everything Everywhere All At Once – Fantastic Mr Fox – Bram Stoker’s Dracula – Monty Python and The Holy Grail – Alice in Wonderland – Portrait de la jeune fille en feu – Kill Bill: The Whole Bloody Affair
Boekverfilming:		Scott Pilgrim vs. the World (2010)
Filmquote:		“But to make yourself feel nothing, so as not to feel anything. What a waste.’’ Mr. Perlman in Call Me by Your Name (2017)
Bioscoop:		Filmhuis Den Haag
Bioscoopsnack:		Medium mixed popcorn, gedeeld met m’n vriendin
Soundtrack:		The Twilight Saga
Filmscène:		Atomic Blonde (2017)