International Film Festival Rotterdam 29 januari – 8 februari
IFFR 2026: 40 tips
door Bob van der Sterre
Sneeuwt het, is het glad en koud?… Dan is het tijd voor IFFR (International Film Festival Rotterdam). Honderden films, kort en lang, van verzorgde Franse animatie tot spijkerharde Kazachstaanse thrillers, van een kostuumdramaparodie vol grappen tot een Thaise komedie over reïncarneren in een stofzuiger. We helpen onze lezers van InDeBioscoop graag en bieden daarom deze 40 aanraders voor IFFR 2026.
Wil je meer weten over het programma, de programmaonderdelen en hoe je kaartjes kunt kopen? Lees dan de Q&A over IFFR 2026.
Hieronder zie je 40 tips van onze redactie. Noot vooraf: we moeten de films zelf ook nog zien, het gaat hierbij daarom ook om onze gut feeling. De IFFR-verslaggevers van InDeBioscoop wensen alle IFFR-gangers in elk geval veel plezier!
Iets terugdoen voor dit gratis artikel zou aardig zijn: meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de beste online artikelen over cinema.
Actie
4 Tigers
Operation Undead van de Thaise regisseur Kongiat Komesiri was vorig jaar al flink over de top; zijn 4 Tigers gaat misschien nog wel een stapje verder. Deze misdaadfilm is volgens IFFR ‘een schaamteloze spaghettiwestern en een vrolijke mix van komedie, romantiek, actie en fantasy’. Wie houdt van fusion in de keuken zou deze filmische variant dus ook een kans mogen geven. Meer Aziatische actie: de Vietnamese actiefilm Fish, Fists and Ambergris; de Zuid-Koreaanse superheldenpastiche Hi-Five; de Japanse samoeraifilm Lone Samurai en de Hongkongse misdaadactie The Shadow’s Edge (met Jackie Chan, 141 minuten).
Animatie
Marcel et monsieur Pagnol
Sylvain Chomet betekent verzorgde, geestige animatie, zoals The Triplets of Belleville en The Illusionist. Deze film over regisseur en schrijver Pagnol zal ook wel weer prachtig zijn. Volgens IFFR ‘een bijzonder levendige en vrolijke animatiefilm’.
Biografie
The Wizard of the Kremlin
Als je denkt dat je echt alles hebt gezien, word je weer verrast door Jude Law in de rol van Poetin. Hij speelt hem in Olivier Assayas’ biografie over iemand anders: de Kremlinadviseur Vadim Baranov (in het echt adviseur Vladislav Surkov). Die stond lang heel hoog in de Kremlinrangorde. 145 minuten met ongetwijfeld veel zwaar aanvoelend cynisme. Meer biografisch: Mickey & Richard (over een gayporno-acteur), Quezon (over een Filipijnse politicus in de jaren dertig) en The Testament of Ann Lee (over de leidster van een achttiende-eeuwse religieuze beweging).
Bovennatuurlijk
A Useful Ghost
In deze Thaise film van Ratchapoom Boonbunchachoke keert de overleden Nat terug in haar man’s leven. Ze reïncarneert in een luxe stofzuiger. De familie, aanvankelijk niet blij, draait als blijkt hoe praktisch dat is. De vermoedelijk vrij satirische film is volgens IFFR een ‘felle, gelaagde aanval op het Thaise establishment’.
Coming of age
La petite dernière
Er waren jaren dat het aantal coming-of-age-films bij IFFR niet te tellen was. Gelukkig is dat niet meer zo want het werd vrij eentonig. La petite dernière is een van de weinige nog echt oprechte coming-of-age-films, over een lesbisch meisje van zeventien in een Frans Algerijns gezin.
Documentaire
Inn a State of Siege
De Joegoslavische burgeroorlog is met de lange docu-serie The Death of Yugoslavia helemaal uitverteld, zou je denken. Maar over deze vier jaar ellende valt nog veel meer te vertellen. Dit verhaal van Qali Nur gaat over het hotel, de Holiday Inn, dat gelegen was aan de ‘sniper alley’. Ik vermoed dat dit een stevige maar ook boeiende documentaire zal zijn. Verder aan documentaires: Sovereign Son, over een man die ontdekt dat zijn vader jarenlang in een tent in Amsterdam leefde; en White Lies, van een vrouw die haar jeugd doorbracht in een sekte.
Drama
3 Days in September
Er zijn vast meer mensen met een zwak voor Roemeense films. Deze film van Tudor Giurgiu heeft een enorm lange single take (ruim een uur) en dat is een stijl die zo moeilijk is te regisseren, dat het vermoedelijk meer gaat om de energie van deze film. Volgens IFFR zit het tussen een romkom en drama in. Helaas geen trailer.
Experimenteel
Tycoon
Wat is film zonder lef? Sommige filmmakers pakken hun kans om écht oncompromisloze verhalen te vertellen. Wie echt durft, bezoekt bijvoorbeeld het ‘extreem experimentele werk’ (als IFFR dat al zegt…) van Charlotte Zhang. IFFR: ‘Charlotte Zhangs regiedebuut is een impressionistische verzetsdaad in de vorm van een nachtelijke noir met de punk-energie van no wave.’ Maar er is meer voor de avontuurlijke filmkijker: Labyrinth under Cyclone van de Thaise filmmaker Achitaphon Piansukprasert; The Thing in the Coffin van Péter Lichter (Draculafilms aan elkaar gelast); en de animatiefilm Tiki Tiki van Gerald Potterton (uit 1971).
Games
Return to Silent Hill
De vrij nieuwe game Silent Hill 2, tjokvol briljante horror van de gamestudio Konami, is verfilmd. De game heeft veel filmische kwaliteiten, dus het verbaast ook weer niet zo. Regie van Christophe Gans, die in 2006 ook deel 1 heeft verfilmd.
Geschiedenis
Two Prosecutors
Een openbaar aanklager in die periode ontdekt een diepgewortelde corruptie van geheime diensten in het Rusland onder Stalin in de jaren dertig. Hoe pak je dat aan? Vermoedelijk veel duistere humor in deze film van Sergei Loznitsa. Ook historisch is Micha Walds film over een heksenproces: L’Île de la demoiselle.
Horror
Exit 8
Een Japanse forens zit vast op een station en kan alleen ontsnappen door borden naar Exit 8 te volgen. Deze film van regisseur Kawamura Genki – voorheen producer van veel films – zal vermoedelijk niet moeilijk zijn om af te kijken, met de combinatie van mysterie, spanning en horror. Verder is Mexico goed aanwezig in dit genre met drie gevarieerde horrorfilms: Meñecos Infernales uit 1965; Hablando con Extraños en Tekenchu: The Rite of the Nahuales.
Horrorkomedie
Bowels of Hell
De laatste IFFR’s bieden ruimte aan luchtige horrorfilms. Deze bloederige en vermoedelijk vrij grove Braziliaanse film (over een genderrevealparty voor een zwangere influencer) past in dat rijtje. Speciale rol voor de wc, wat doet denken aan Flush, eerder te zien op Imagine.
Humor
Fackham Hall
Eindelijk: een parodie op kostuumdramaseries als Downton Abbey. Fackham Hall belooft veel hilariteit maar de humor is wel Naked Gun-achtig. Meer humor in Maddie’s Secret – een commentaar op de influencercultuur. En vermoedelijk is ook The Kidnapping of a President (van een Finse president in 1930 dat helemaal misgaat) een heel aardige komedie. Hopelijk een beetje zoals de Duitse komedie Schtonk!, nog altijd een van mijn favoriete films.
Klassiekers
Marius
Klassiek liefdesverhaal tussen Marius en Fanny. Alexander Korda maakte die in Frankrijk in 1931. IFFR: ‘Dat deze film is gemaakt door een Hongaar, die voor die tijd vooral had gewerkt in de Duits- en Engelstalige cinema, zegt veel over de kosmopolitische houding in die tijd, en over de internationale ambities van het project.’ Andere herontdekkingen op IFFR: The Devil and the Beauty, een 3D-horrorfilm uit 1969; The Passionate Stranger, een film van een Britse filmmaakster uit 1957; Vento Norte, een voorloper van Cinema Novo uit 1951; en een heuse Camera Obscura-klassieker: Who Killed Teddy Bear?
Kunst
FETISH
Autobiografisch portret van kunstenares Malga Kubiak. Deze tekst spreekt boekdelen: ‘Kubiak is gek op agressie en porno, en alles wat opzichtig, confronterend, wars van goede smaak en gezond verstand is – punkcamptrash, smakeloos, afgezaagd, goedkoop en misschien zelfs mierzoet.’ Let wel: dit duurt ruim twee uur. Ook over kunst: The End, met wederom een portret van kunstenaar Albert Oehlen via kunstenaars die hem spelen.
Lengte
Maggelan
Tegen de drie uur duurt dit epos over ontdekkingsreiziger Magellaan (Gael García Bernal). De film van Lav Diaz gaat over ‘de ontdekking’ van de Filipijnen door Europese zeevaarders. Ik verwacht een vrij serieuze, epische film waar je je aan moet overgeven.
Literatuur
L’étranger
François Ozon verfilmt Camus, in een zwart-witte stijl van een noir misdaadthriller. IFFR legt het zo uit: ‘Met Manu Dacosses rijke zwart-witbeelden brengt Ozon de Amerikaanse misdaadfictie tot leven die een belangrijke inspiratie vormde voor Camus.’ Opvallend veel films over literatuur deze IFFR: de verfilming van Arthur Schnitzlers Fräulein Elise in Nacktgeld; Late Fame – over een ex-schrijver in New York – is ook gebaseerd op een boek van Schnitzler; Fuori, een portret van Mario Martone over de miskende schrijfster Goliarda Sapienza; en Movement Song over de laatste jaren van schrijver James Baldwin.
Luchtig
No Hit Wonder
Als je bekend bent van een hit en je gaat meedoen aan realityshows, hoe zie je je zelf dan nog? Over dat gegeven gaat deze luchtige Duitse film van Florian Dietrich. Ook vrij luchtig zijn twee Mexicaanse films: El arte es oscuro y está lleno de horrores, een satire op de Mexicaanse kunstwereld, en Autos, Mota y Rocanrol, over een Mexicaanse variant van Woodstock in 1971. Fijn dat IFFR ook weer wat ruimte geeft aan komedie!
Mannen
Victor comme tout le monde
Film van Pascal Bonitzer, die menig scenario heeft geschreven, beschrijft het leven van een acteur die worstelt met #MeToo. Film schetst volgens IFFR ‘een fris, gevoelig, grappig en ontroerend verslag van hedendaagse dilemma’s’. Script is van de in 2023 overleden Sophie Fillières. Ik verwacht een echte arthousehit voor komende lente.
Misdaad
Gatillero
Rauwer van de straat wordt het niet dan deze Gatillero van Cris Tapia Marchiori. IFFR: ‘Een rauwe, zenuwslopende misdaadthriller, die in één noodlottige nacht in realtime op locatie is gefilmd in Isla Maciel, een beruchte buitenwijk van Buenos Aires.’ In een take dus. Zou wel eens goed spannend kunnen zijn. Meer wereldwijde misdaad op IFFR: het Turkse Dead dogs don’t bite; het Kyrgizische Mergen; het Egyptische Ibrahim Labyad en het Kazachse Sicko. En kijk ook naar het programma over V-cinema, Japanse lowbudgetfilms in de jaren tachtig en negentig met veel geweld en misdaad.
Muziek
Nino. 18 giorni
Ooit zat ik op Netflix gapend te kijken naar een maffe Italiaanse film van begin jaren tachtig. Hoofdrolspeler was een hele smalle vent die niet kon acteren maar om zijn zangkunsten was ingehuurd. Dat bleek Nino D’Angelo te zijn, een Napolitaanse zanger die begin jaren tachtig het Italiaanse publiek veroverde. Deze documentaire van zijn zoon, Toni D’Angelo, schetst het leven van de zanger. De speelfilm L’ammiratrice – ook te zien op IFFR – is zo’n film van begin jaren tachtig met Nino D’Angelo in de hoofdrol.
Mysterie
Chronovisor
Het collectief Cosmic Salon maakte deze SF-film over een uitvinding van Benedictijnse monniken: ze kunnen het verleden zien met een bepaalde camera. Verwacht mysterie met een vleugje bovennatuurlijk. Flink mysterieus zijn ook Diamond Dust van Marwan Hamed, die bij IFFR een focusprogramma heeft, en Lotus, over een filmmaakster die nooit heeft bestaan.
Onderwijs
Deadline
Film uit HongKong over een school waar perfectie niet de uitzondering is, maar de regel. Een aangekondigde zelfmoord zorgt voor stress. Film komt van eigen ervaringen van regisseur Kiwi Chow. Verhaal lijkt niet zo maatschappijkritisch te zijn maar werd volgens The Guardian toch geweigerd door de censors in HongKong.
Ontroering
There was such a thing before
Volgens IFFR ‘een ontroerend drama met een eigen poëzie en kwetsbare schoonheid’, deze film van Matsui Yoshihiko over de gevolgen van de ramp in Fukushima. De film schetst antihelden die proberen te overleven.
Oorlog
Peleliu: Guernica of Paradise
In 1944 probeerden de Amerikanen het eiland Peleliu te veroveren. Dat zorgde voor veel doden. Dat verhaal zien we in deze animatiefilm van Kuji Goro. Volgens IFFR biedt het een ‘navrant kijkje in de psychologische tol van oorlog, waar trots, schaamte en een keihard overlevingsinstinct mensen in een voortdurende zelfopgelegde staat van belegering dwingen.’ Op IFFR draait ook een film over de Vietnamoorlog maar nu een keer van de andere kant belicht: Tunnels: Sun in the Dark.
Ouderdom
Calle Málaga
Calle Málaga met Carmen Maura in een vermoedelijk vrij typische arthousefilm van Maryam Touzani. Het is het type film die het bij oudere publiek vermoedelijk goed doet (een persoon volgen, soms drama, soms luchtig, veel close-ups, menselijk) en dat is ook prima natuurlijk. Vergelijkbaar: A Fading Man van Welf Reinhart.
Reïncarnatie
Sore: A Wife from the Future
Wat doe je als wakker wordt naast een onbekende vrouw die zegt dat ze ‘je vrouw uit de toekomst is’. En jou probeert te ‘redden’. Hard wegrennen? Niet de protagonist uit deze film, Jonathan, in de Indonesische film van Yandy Laurens. Het is volgens IFFR een ‘duizelingwekkend, romantisch en tijdloos epos.’ De trailer is al een miljoen keer bekeken, ik vraag me af of er een andere film op IFFR is die dat haalt.
Remakes
Adgin Prrx
Norbert Pfaffenbichler hermonteerde John Frankenheimers klassieker Grand Prix. Maar dan anders, volgens de artistieke stijl van de jaren zestig. Er is nog geen trailer, dus wat je echt te wachten staat, blijft lastig te zeggen. Kan een arthouse-hype zijn of een interessant visueel experiment. We moeten het maar gaan zien.
Roadmovie
Sirāt
Een roadmovie in de Marokkaanse woestijn, dat is weer eens wat anders. Veteraan Sergi López speelt in dit verhaal over ‘non-conformistische ravers die trancefeesten afstruinen’. De film van Oliver Laxe neigt denk ik naar het experimentele (IFFR noemt het immers cryptisch: ‘Een labyrintische verkenning van het lot en existentiële zoektochten’) maar wie niets durft, komt ook nergens, denken we dan maar. Voor de liefhebber zijn er meer roadmovies: de Iraanse film Snake milkers and the Miserable Lady; de Portugese openingsfilm A providência e a guitarra en de Japanse film Tokyo Taxi van de 94-jarige Yoyi Yamada.
Romantiek
Interior apartamento día
Geluk duurt niet eeuwig. Deze jonge mensen zijn gelukkig maar economische onzekerheid zet de relatie onder druk. IFFR roemt het ontroerende spel en subtiele cinematografie. Eens kijken of dat er echt uitkomt dan. Film uit de Dominicaanse Republiek van Israel Cárdenas en Laura Amelia Guzmán.
Seksualiteit
The Passion According to G.H.B.
Veel (gay) seks in deze film over Matias, die nogal veel wisselende contacten heeft. IFFR: ‘De mannen lezen, neuken, praten en luisteren – naar elkaar en naar de regen in São Paulo.’ Meer gay seks en ook nog BDSM zien we in Pillion van Harry Leighton (trailer). Hetero lichamelijkheid zien we terug in de Poolse film Tell Me What You Feel.
Sciencefiction
Dump
Kinderen en jongvolwassenen in de ruimte! De film van Christina Friedrich doet denken aan de Sovjet-SF-film Moscow-Cassiopeia die we ooit in een Camera Obscura hebben behandeld. Film is bedacht met de hoofdrolspelers zelf, vertelt IFFR. Ik heb een beetje mijn twijfels maar wie weet leidt het experiment naar iets moois. Meer sciencefiction in het Braziliaanse Yellow Cake.
Sport
Il Maestro
Film van Andrea di Stefano over een flamboyante tennistrainer. De film zal erg leunen op het vermakelijke acteerwerk van Pierfrancesco Favino als trainer. Misschien vermakelijk, wel ruim twee uur zitten. Meer sport in The Gymnast, van Charlotte Glynn, vrij realistisch drama over het leven van een topsporter, en in Gamer Girls, over dit keer een vrouwelijk e-sportteam (kan een publieksfavoriet worden).
Thriller
The Secret Agent
De jaren zeventig blijven filmmakers inspireren. Opvallend veel thrillers op IFFR over deze periode. Een sterke in dit genre is deze film over Brazilië in de jaren zeventig. Met hoofdrol voor Wagner Moura (Narcos en Tropa de Elite 1 en 2). De film van Kleber Mendonça Filho over een vlucht uit de dictatuur won de prijs van de beste regie in Cannes. Verder nog Filipijnen in de jaren zeventig (Moonglow); Portugal in de jaren zeventig (Projecto Global); en Denemarken in de jaren twintig: Rejseholdet – Det første mord. Thrillers over het heden: Bazaar (Murder in the Building); Mi Amor (Canarische Eilanden) en Under Current (Hongkong).
Vrouwen
100 Nights of Hero
Film van Julia Jackman is volgens IFFR ‘een verzet tegen het heteropatriarchaat’. Gebaseerd op Isabel Greenbergs gelijknamige graphic novel is dit een sprookje met ironisch postmodernisme. Ook over vrouwen: Dolores, Ripples in the Mist (Clara Law), Sound of Falling en Ida Lupino’s The Trouble with Angels uit 1966.
Waargebeurd
Dead Man’s Wire
Nieuwe film van Gus van Sant gaat over een man die in 1977 zijn hypotheekverstrekker gijzelde. Doet me denken aan Dog Day Afternoon. Verwacht een film met een strak tempo en voldoende realistisch aanvoelende spanning, dat is Van Sants kwaliteit.
Werner Herzog-achtig
Krakatoa
Carlos Casas heeft een film en een installatie op IFFR. Ze heten beide Krakatoa. Deze beroemde vulkaanuitbarsting in 1883, een van de heftigste die de moderne mens heeft meegemaakt, zien we door de ogen van één visser, die vervolgens strandt op een eiland, en daar moet overleven. Film die Werner Herzog vermoedelijk ook wel had willen maken. Let op: de trailer bevat veel heftige, flitsende beelden.
Western
Dead Souls
Film van 80’s regisseur Alex Cox (Repo Man, Sid and Nancy) is een bewerking van Nikolaj Gogols roman Dode zielen. Klinkt een beetje als een Peckinpah-achtige western. Twee interessante punten, nu maar hopen dat de film het waarmaakt. Cox speelt zelf de hoofdpersoon.
Wraak
No Other Choice
Als ik dit script hoor, ontslagen medewerker van een papierbedrijf gaat geweld gebruiken, denk ik toch meteen aan Falling Down. Een epos over frustratie en met veel wraak. Deze film van Park Chan-Wook (Oldboy, The Handmaiden) is ongetwijfeld weer vlot gemaakt en zal er goed ingaan bij de meeste filmgangers. Volgens IFFR is het ‘een werk vol heerlijk absurde en zwarte humor, waarin een keurige huisvader zijn recht op een droomleven verdedigt’.
Zombies
My Daughter is a Zombie
Zeer rustige, menselijke film over een vader die zijn in een zombie veranderende dochter niet wil opgeven. De Zuid-Koreaanse film van Pil Gam-Sung zit volgens IFFR ‘vol spannende scènes waarin muziek en dans een cruciale rol spelen’. Oogt vrij luchtig en zou het wel eens heel goed kunnen doen bij het publiek.
24 januari 2026