Recensie The Counselor

***

recensie  The Counselor

Schuld en boete in El Paso

door Alfred Bos 

Ridley Scotts misdaadthriller is eerder een film noir uit de jaren ’50 dan een romantiserend epos over de glamourwereld van criminelen. Morele keuzes beslissen het leven en over die waarheid kan niet worden onderhandeld. 

Ridley Scott staat bekend als regisseur van genrefilms, het soort dat vroeger B-film werd genoemd maar door de productieve veteraan wordt opgetuigd tot kraker met A-status. Van sprookjes fantasy (Legend ) tot historisch sword & sandal spektakel (Gladiator), van oorlogsdrama (Black Hawk Down) tot horror (Alien) het vakmanschap en de creatieve verbeelding druipen ervan af. Al lukt het met al die mooifilmerij niet altijd om te kijker emotioneel te engageren. 

Met The Counselor waagt Scott zich aan een crime thriller die speelt in de (Amerikaanse) drugswereld, maar verwacht geen bovengemiddeld fraai gefotografeerd misdaadepos als Stephen Soderbergs Traffic of Savages van Oliver Stone. The Counselor is een ‘kleine’ thriller, die draait om menselijk falen; niet om repeterende proppenschieters. Het is een acteursfilm, geen actiefilm. Dankzij een rolbezetting om van te watertanden zijn de 117 minuten geenszins een lange zit. 

Recensie The Counselor

Oudtestamentisch verhaal
Het scenario komt uit de pen van Cormac McCarthy, auteur van romans waarin de persoonlijke moraal het enige schild is tegen de onverschilligheid van het universum. Drie daarvan zijn naar het filmdoek vertaald (All The Pretty Horses door Billy Bob Thornton; No Country For Old Men door de Coen Brothers en The Road  door John Hillcoat) en James Franco’s verfilming van Child of God wordt eerdaags verwacht. Als chroniqueur van het naakte bestaan is McCarthy nauwelijks geëvenaard en ook The Counselor toont dat genade niet aan bomen groeit, maar met harde hand in de menselijke ziel moet worden geranseld. 

The Counselor is een Oudtestamentisch verhaal in een 21ste eeuw setting. De locatie is El Paso, aan de andere kant van de grens ligt Ciudad Juarez, de moordhoofdstad van Mexico. De naamloze protagonist (Michael Fassbender) leidt als advocaat een sprookjesleven: beeldschone vrouw (Penélope Cruz) die hem adoreert, droomvilla, luxe alom. Met een zakenrelatie, Reiner (Javier Bardem), gaat hij een club runnen. Reiner doet in drugs en heeft een vriendin, Malkina (Cameron Diaz), die jachtluipaarden als huisdier houdt: ze valt op killers. De Counselor heeft geld nodig en besluit om zich via Reiners contact, Westray (Brad Pitt), voor één keer te committeren aan een drugsdeal. 

Recensie The Counselor

Maffioso als filosoof
Dat gaat gruwelijk fout en de Counselor leert dat er geen weg terug is. Die les krijgt hij over de telefoon ingepeperd in een schitterende filosofische monoloog van de Mexicaanse maffioso Jefe (Ruben Blades). Het is een literair hoogstandje in een routineus gedraaide, maar fraai ogende film – van Scott verwacht je niets minder – waarin de personages hard uit hun schijnwereld vallen, gewetenloos gemanipuleerd door een Judas in hun midden. 

Voor de statistieken: de echtelieden Bardem en Cruz speelden los van elkaar eerder in een McCarthy-verfilming (Bardem in No Country for Old Man, Cruz in All the Pretty Horses), maar delen geen scènes in The Counseler. Het verhaal wordt onderkoeld verteld; personages zonder context geïntroduceerd; alle achtergrond komt uit de dialogen; de keuzes bepalen wie ze zijn. Ook het geweld is kort en bruut, net als het leven in Cormac McCarthy’s wereldbeeld. Misdaad en romantiek gaan niet samen. ‘Niets is zo wreed als een lafaard’, concludeert Malkina. Dit is eerder Macbeth  dan The Godfather, geen film voor jonge honden.

 

8 november 2013

 

 

MEER RECENSIES