13

**

recensie 13

Liever origineel 

door Cor Oliemeulen

Een remake overtreft zeer zelden het origineel. Dit geldt ook voor 13, dat graag een thriller wil zijn. De film handelt over de meest duistere kanten van de menselijke ziel die samenkomen in een wanstaltig spel waarin rijkaards gokken op winnaars van Russisch roulette.

De van oorsprong Georgische regisseur Géla Babluani had beter moeten weten toen Amerikaanse producenten hem vroegen om zijn succesvolle debuut 13 Tzameti over te doen. Tal van voorgangers hebben hun eigen werk opnieuw verfilmd. Meestal met dubieus gevolg.

Zo hoopte Michael Haneke kennelijk dat deuren zouden worden geopend door de toevoeging U.S. aan Funny Games. De Japanse horrorregisseur Takashi Shimizu herfilmde Ju-On als The Grudge.  Jean-Marie Poiré herschiep de komedie Les Visiteurs in het melige Just Visiting.  Ole Bornedahl droomde tevergeefs dat Nightwatch beter zou zijn dan Nattevagten. The Last American Virgin verkracht het Israëlische Eskimo Limon van Boaz Davidson. En landgenoot George Sluizer was na zijn Spoorloos-remake The Vanishing misschien liever zelf onder de grond gestopt.

13

Grote namen
In 13 komen alleen kijkers die de dood als belangrijkste thrillerelement ervaren volop aan hun trekken. Bijna alles in het zwartwit geschoten origineel is beter en geloofwaardiger: inleiding, aanleiding, mysterie, sfeer, omgeving, afloop en zelfs het acteren. Grote namen als Mickey Rourke en Jason Statham spelen onbezield. Het lijkt wel alsof iemand buiten beeld deze goedbetaalde acteurs onder schot houdt om tot enig presteren te komen. Ondertussen schieten in de arena deelnemers elkaar door het hoofd.

Hoofdrolspeler Sam Riley (Ian Curtis in Control) kwijt zich goed van zijn taak. Als naïeve klusjesman kan hij naar zijn geld fluiten nadat zijn opdrachtgever is overleden aan een overdosis. Hij steelt een geheimzinnige envelop omdat hij heeft gehoord dat de inhoud een hoop geld kan opleveren. Vervolgens belandt hij als nummer 13 in een spiraal van nauwelijks te bevatten waanzin.

Maak geen vergissing door eerst deze remake en dan pas het origineel te zien. Huur 13 Tzameti en kijk als het echt moet ook 13. Tot besluit een oproep aan de Belgische regisseur Van Looy, die van plan is om over twee jaar in de States zijn Loft te herfilmen. Erik, doe het niet!

 

16 juni 2011

 
ALLE RECENSIES

Limitless

***

recensie  Limitless

De perfecte versie van jezelf

door Cor Oliemeulen

Een vreemde taal en virtuoos pianospelen leren in één dag? Je alles kunnen herinneren? Gebruik maken van je onmetelijke wijsheid en grenzeloze zelfvertrouwen? Versieren wie je wilt? Het geheim is een pilletje dat je volledige hersencapaciteit benut. Wie wil dat niet?

In Limitless is would-be-schrijver Eddie Morra (Bradley Cooper) rijp voor een dergelijk experiment. Hij krijgt geen letter op papier, kan de huur niet betalen en hangt rond in kroegen waar hij wazige filosofieën verkondigt. Tot overmaat van ramp gaat zijn vriendin bij hem weg. Op een dag krijgt hij van zijn ex-zwager de ‘goedgekeurde’ drug NZT. Na een korte aarzeling neemt Eddie een pilletje en betreedt direct een wereld vol ongekende mogelijkheden. In no-time schrijft hij een indrukwekkende roman. Hij gaat naar de kapper en steekt zich in maatpak. Door zijn briljante inzichten verovert hij Wall Street. Zijn lamlendige bestaan maakt plaats voor een succesvol leven vol ambitie. Dit blijft niet onopgemerkt door de machtige zakenman Carl Van Loon (Robert De Niro) en een handjevol meedogenloze criminelen. Het sprookje van Eddie begint de vormen van een nachtmerrie aan te nemen.

Limitless

Verslavend
Als iemand NZT gebruikt, verandert de wereld van grauw in kleurrijk. Als Eddie aan zijn roman begint, vallen de letters als manna naar beneden. En als hij zijn appartement opruimt, zien we even later wel tien Eddie’s die orde in de chaos scheppen. Helaas heeft NZT akelige keerzijdes, die goed in beeld worden gebracht. Euforie slaat om in depressie en als je niet gebruikt, word je ziek. Eddie krijgt black-outs en komt in aanraking met de politie. Hoewel zijn ex-vriendin en ex-vrouw hem van het verslavende spul proberen af te helpen, wil Eddie kost wat kost ‘de perfecte versie’ van zichzelf blijven.

Bradley Cooper is bekend als de altijd charmante, blauwogige acteur in romantische komedies. Genoeg reden om bij voorbaat te twijfelen aan de hoofdrol die voor hem is weggelegd in deze fantasy thriller. Gesterkt door zijn eigen voice-over, blijkt Cooper echter verrassend goed op zijn plaats. Het laat zich raden dat hij profijt heeft gehad van acteurkanon De Niro. Ook hulde voor regisseur Neil Burger (The Illusionist) die bekend staat om een hoogst creatieve aanpak. In zijn vierde speelfilm Limitless trekt hij alle registers open. De beginscène toont een unieke inzoomtechniek, waarbij de camera door de straten van New York scheert — door autoruiten heen, rakelings over de hoofden van voetgangers, door videoschermen en hersenen om te eindigen bij loser Eddie die een straat in Manhattan oversteekt.

Limitless

Veelbelovend
Het uitgangspunt van Limitless is veelbelovend en zet je aan het denken. Halverwege het script duiken jammer genoeg enkele plotgaten op en dreigt de film te verzanden in een middelmatige actiefilm waar soms de logica ontbreekt. Regisseur Burger is echter niet te beroerd om de boel vlot te trekken door originele vondsten. Gedenkwaardig (of onzinnig?) is een horrorscène waar Dracula zijn vingers bij af zou likken. Hierna neemt de spanning af, maar je blijft nieuwsgierig naar de afloop.

 

11 april 2011

 
ALLE RECENSIES