IFFR 2014 deel 5

Festivalverslag IFFR 2014: Deel 5 

door George Vermij

Liefde tussen uitersten, werken en wegdromen in Ulaanbataar, wraakzuchtige martelpraktijken in Israël en horror hoog in de Oostenrijkse bergen.

IFFR 2014 Love Steaks

Clemens is een verlegen masseur die in een Duits kustresort gaat werken. In de keuken staat de wilde en impulsieve Lara die altijd een flaconnetje bij zich heeft en zoekt naar afleiding. Dat deze twee tegengestelden een aantrekkingskracht voelen is natuurlijk niet verrassend voor het verloop van een film, maar Love Steaks weet dat gegeven wel speels en inventief te vangen. Het camerawerk is realistisch, maar de springerige montage zorgt voor spanning en afwisseling.

Het spel van de twee hoofdrolspelers is ook naturalistisch. Clemens is vaak pijnlijk onzeker wat tot ongemakkelijke komische situaties leidt. Lara vormt met haar impulsiviteit een contrast en een voorbeeld voor de naar zekerheid zoekende Clemens. Het verhaal is bovenal ook grappig. Te complex of diepzinnig wordt het niet, maar voor een prille liefde is dat niet altijd nodig. Naar het einde toe wordt de film iets serieuzer om vervolgens weer licht absurd te eindigen. Een kleine en bescheiden film die voelt als een stormachtige verliefdheid.

IFFR 2014 Remote Control

De vliegende monnik en de straatverkoper
Remote Control speelt zich af in het moderne Mongolië. De jonge Tsog woont op het platteland, maar verdient geld door melk te verkopen op de straten van Ulaanbataar. Zijn leven heeft weinig lichtpuntjes. Tsogs vader is een alcoholist die schulden heeft en het geld dat hij verdient verdwijnt al snel in de handen van criminele schuldeisers. Tsogs enige troost is het wegdromen op de daken van de hoge flats van Ulaanbataar, waar hij al snel gevangen wordt door een mooie vrouw in haar appartement.

Remote Control verbindt realisme met fantasie-elementen zoals een Icarus-achtig verhaal van een vliegende monnik die werd afgestraft voor zijn overmoed waardoor Tsog gefascineerd is. Af en toe komen elementen van dat verhaal terug in zijn dagdromen. Dit vormt een contrast voor de relatieve troosteloosheid van zijn bestaan. Er is een degelijke balans van deze elementen in een film die schippert tussen een verslag van het hedendaagse Mongolië en de dromerigheid van poëtische uitstapjes. Echt rauw wordt het echter niet en de lichte voorspelbaarheid zou je kunnen zien als het enige manco.

iffr 2014 Big Bad Wolves

Jagten meets torture porn
Big Bad Wolves werd gehypt door Quentin Tarantino, maar na het zien van de film blijkt dat niet helemaal terecht. De eerste helft opent rommelig en te snel om daadwerkelijk spannend te zijn. Een meisje is zoek en de politie heeft al een mogelijke dader die wordt gemarteld om tot een bekentenis te komen. Als beelden van het politiegeweld uitlekken, moet de verantwoordelijke agent opstappen. Toch blijft hij de verdachte – een sullige leraar zoals in de film Jagten – schaduwen, net als de vader van een vermoord meisje. De film krijgt een nare wending als de vader besluit om de verdachte gevangen te houden en te martelen in een kelder. De agent helpt hem in eerste instantie, maar de situatie loopt al snel uit de hand.

Het grootste probleem met Big Bad Wolves is de vreemde toon van de film die het midden houdt tussen humor en thriller. Bepaalde scènes zijn grappig, maar geven de film iets cartoonesk waardoor serieuzere elementen niet uit de verf komen. Voor een film over een seriemoordenaar is de sfeer daardoor erg licht. De rol van de leraar wordt verder niet uitgediept en blijft oppervlakkig. Dat hij de enige verdachte is, maakt de film ook niet suspense-vol. Dat is waarschijnlijk de reden voor de vroege martelscènes met een combinatie van humor en gruwelijkheid. Afgezien van een verrassende twist is Big Bad Wolves een onbevredigende film die niet als geheel overtuigt.

IFFR 2014 Blutgletscher

Bloed in de Alpen
Met al het nieuws over een komende ecologische catastrofe is het niet verwonderlijk dat filmmakers het gegeven gebruiken. Het genre van de Eco-horror heeft al films opgeleverd zoals het bizarre The Last Winter, waar het broeikaseffect leidt tot het vrijkomen van allerlei gevaarlijke wezens. Vergelijkbaar is het Oostenrijkse Blutgletscher, waar een groep wetenschappers in de Alpen wordt gevolgd en stuit op een gletsjer die deels bestaat uit vreemde organische resten met microscopische beesten. Al snel wordt het een horrorsituatie die gelijkenissen vertoont met The Thing waarin mensen en dieren die in contact komen met de parasieten veranderen in gevaarlijke en bloeddorstige mutanten.

Dit is natuurlijk standaard genremateriaal, maar Blutgletscher is ondanks de voorspelbaarheid vermakelijk en weet ook op momenten wat humor in de mix te gooien zoals een bezoekende vrouwelijke minister die overtuigend het roer in eigen handen neemt als de groep wordt aangevallen. Voor fans is het dus herkenbaar en vertrouwd terrein dat degelijk is geschoten en eindigt met een grappige twist.

 

30 januari 2014

 

PREVIEW IFFR 2014

DEEL 1

DEEL 2

DEEL 3

DEEL 4

DEEL 6

DEEL 7

DEEL 8

EPILOOG