Het IDFA 2021 in 12 vragen en antwoorden. Ook dit jaar doet InDeBioscoop verslag van het grootste documentairefestival ter wereld. Info over locaties, programma's, coronabeleid, online, tickets, specials, eregast, verslagen en FAQ's.
In dit laatste deel o.a. verrassende taferelen in Cuba, het verstrijken van de tijd in een Italiaans dorp, jonge vrouwen in Parijs, algoritmen met goddelijke pretenties in de VS en het mysterie van 43 verdwenen studenten in Mexico.
Het is natuurlijk maar relatief of je een film politiek of geëngageerd kunt noemen. Pakweg de helft van de IDFA-films kun je met gemak onder het thema ‘politiek’, ‘maatschappelijk’, ‘sociaal bewogen’ scharen.
Als het om de achterkant van de politiek en over de macht aan het volk gaat, zijn de Verenigde Staten op dit moment wel het meest interessante land om de ontwikkelingen te volgen.
Rusland is hofleverancier op IDFA dit jaar. Het land heeft een grote documentairetraditie en je zou bijna zeggen dat je alleen maar een camera tevoorschijn hoeft te halen om mooie docu’s te maken.
Véél films over mensen op IDFA - en veel van die films gaan over hun passies. Rusland is hofleverancier dit jaar, daarover de volgende episode. Lees hier deel 3 van de IDFA-beschouwingen.
Over het hele festival gezien komt slechts een handvol uit het Midden-Oosten en zijn de VS en Frankrijk beide met enige tientallen documentaires koploper. Nu een eerste bijdrage over Algerije, Palestina, Haïti en Rusland.
Net als vorig jaar biedt IDFA veel geschiedenis. Veel mensen op zoek naar hun familiegeschiedenissen, maar ook het onderwerp zelf als leidraad van de film. Deel 1 van de verslagen en recensies van IDFA 2020.
Deze IDFA is alles anders. Het festival dat begint op 18 november en eindigt op 6 december zal zich grotendeels online afspelen. Wat valt er te zien? InDeBioscoop duikt weer diep in het programma.
Het naderen van IDFA is een vertrouwelijk iets in de herfst. Er is alleen een dikke maar: door corona is alles anders. Een filmzaal betreden zit er niet echt in, tenzij je behoort tot de dertig gelukkigen die snel was met kaarten kopen.
Ook documentaires over filmmakers vormen een soort retrospectief binnen een film. Daarnaast kijken enkele documentaires terug op de sociale context van cinema in een dictatuur.
Als rockmuzikant is het vaak sappelen, eeuwige roem en van je hobby kunnen leven is maar voor enkele bands weggelegd. Dat geldt nog eens te meer voor landen als Iran en Afghanistan.
Documentaires met iets meer experimenteerdrift dan gemiddeld, ze vallen niet zo op in het maatschappijkritische lawaai van IDFA. Toch zijn ze er wel. Bob van der Sterre zag ze.
Kleine, beschouwende films over het leven van mensen staan tegenover documentaires met een politiek of maatschappelijk thema. Observeren, reflecteren en doemdenken.
Waar zou het aan liggen, de hausse aan documentaires over drama uit het verleden? Is het de invloed van Netflix of was de hausse er altijd al en valt het nu pas op?
Een uitvoerig retrospectief van de Chileense documentairemaker Patricio Guzmán waarin de door de CIA gesteunde militaire coup in 1973 een rode draad vormt.