Verslagen van filmfestivals in Nederland, zoals het International Film Festival Rotterdam (IFFR), Imagine, documentairefestival IDFA, Leiden International Film Festival (LIFF), Movies that Matter Festival (MtM). Verder verslagen van overige filmfestivals in Nederland en grote buitenlandse filmfestivals, zoals Film Festival Cannes, Berlinale, Film Fest Gent en Toronto International Film Festival (TIFF).
Filmfestivals
Aparte karakters genoeg in documentaires. Ze zijn levendiger dan de karakters die je doorgaans in films ziet. Het is bijna nooit vervelend om te kijken naar mensen in andere wereldjes.
De documentaires zijn van vertrouwde kwaliteit en zo divers als maar mogelijk. Politiek en oorlog zijn tot nu toe dominant aanwezig. Bob van der Sterre en Suzan Groothuis doen verslag.
Het publiek stroomt massaal af op het IDFA, met open vizier, want we willen geroerd en geraakt worden door wat echt is. Een stukje bewustwording van wat er leeft en speelt in deze wereld.
We hebben hier een persoonlijke keuze van de meest opvallende films gemaakt en ingedeeld in zelfbedachte categorieën. In deel 2 muziek, spanning en mysterie, experimenteel en auteursfilms.
We hebben hier een persoonlijke keuze van de meest opvallende documentaires gemaakt en ingedeeld in zelfbedachte categorieën. In dit eerste deel: uplifting, portretten, drama en cynisch.
Een mooi debuut waarin een overtuigd atheïst liever studeert dan dat hij vecht in de oorlog, een Britse roadmovie van hoog niveau én de allernieuwste film van Mel Gibson.
Het laatste weekend werd het publiek getrakteerd op grote namen zoals Mel Gibsons brute oorlogsgeweld in Hacksaw Ridge en Oliver Stone’s Snowden. Suzan Groothuis doet verslag.
Knotsgekke avonturenfilm met lekker stekelige randjes, de eenzaamheid en stille verlangens van Amerikaanse vrouwen en we zien in Hongarije een gangster in een rolstoel.
Tranentrekker van jewelste met Liam Neeson als gigantische ent, een drietal jongeren zonder verblijfsvergunning en hun lerares die ze daaraan probeert te helpen én een taxichauffeur in Peru.
De 43e editie van het Film Fest Gent is ten einde. Gisteren won A Quiet Passion de prijs voor beste film. Die zagen we helaas niet, wel die andere (Sunset Song) van Terence Davies. Zal je net zien.
In deel vier van het Gentse filmfestijn p.a. aandacht voor een schermer uit Sovjet-Estland die vecht voor zijn idealen en leerlingen, een bijzonder fijne film met spoken, zenuwslopende sequenties.
Vlaamse hangjongeren die zich dood vervelen, een naargeestige Franse thriller van J-horror meester Kiyoshi Kurosawa en de bijzondere tocht van een donorhart in een fijn medisch drama.
In deel twee van Film Fest Gent neemt Terence Davies ons mee naar Schotland dat aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog staat, zien we de nasleep van de Tweede Wereldoorlog.
Een aantal interessante concoursen. Zo is er aandacht voor internationale arthouse, Japanse en Koreaanse cinema en ook Scandinavië komt aan bod middels het thema Nordic Cinema.
Met Riphagen gaat er een serieuze Nederlandse productie in première. Interessant dat er een oorlogsfilm is gemaakt waarin niet een held, maar juist een foute Nederlander centraal staat.
Tijdens het World Cinema Amsterdam Festival, georganiseerd door Rialto, is Don’t Call Me Son (Mãe Só Há Uma), de nieuwe film van Anna Muylaert (1964) in Nederlandse première gegaan.