Imagine 2025 – Deel 5: Horror
Duistere ogen leiden naar onheil
door Bob van der Sterre
Horror is populair! Ook deze Imagine valt weer genoeg te griezelen. Met iets meer aandacht voor verhalen, lijkt het. Van zwarte ogen tot een bizar radiostation.
Kinki – Zwarte ogen
Een redacteur van mysterieuze verhalen – Sayama – is spoorloos. Zijn kantoor was in de kelder van de redactie. We zien wat er is gebeurd: een monster verschijnt en hij krijgt opeens een lekkend zwart oog.
Hij laat enorme research achter waar twee andere schrijvers, Ozawa en Chihiro, in duiken om een feature van 25 bladzijden te maken. Videobanden, cd’s en tijdschriften schetsen een beeld van waar Sayama mee bezig was.
Op de een zien we schoolkinderen bang worden van een heel laag geluid. Ze vallen opeens neer. Op de ander hoort een videoblogger bij een tempel opeens hetzelfde geluid. Dan zien we een streamer die een haunted house bezoekt dat volhangt met galgen. En dan gaat hij ‘van de radar’.
De twee ontdekken dat de rode draad is dat de bron komt uit de regio Kinki. Vaak gaat de ellende vergezeld van de zin: ‘Vergezel mij op de berg.’ Ze gaan erheen, komen daar Sayama en zijn vrouw tegen maar worden er niet veel wijzer van.
Heel aardig vond ik het toepassen van al die oude videotechnieken als research. Dat maakt het creepy en overtuigend, en af en toe horen we een soort didgeridoo. Deze eenvoudige effecten doen een beetje denken aan horrorklassieker The Blair Witch Project. Maar ook aan een game als Silent Hill 2.
Wel is het begin beter dan het wat tegenvallende einde. Film is van Kôji Shiraishi – maakte eerder het soortgelijke Okaruto in 2009.
Mag Mag – Nog meer zwarte ogen
Een dik meisje, Yurika, wordt gepest en springt van het dak van de school (uiteraard voor een groepje in wit geklede kinderen, die onder het bloed komen). Daarna sterven de rotzakjes die haar beledigden een voor een. Ze zijn eerst een poosje waanzinnig maar niemand ziet waar zij nou zo bang voor zijn. Ze eindigen ogen-loos. ‘Als je haar ziet, is het te laat. Als ze verliefd op je wordt, is dood de enige uitvlucht.’
Een meisje genaamd Sanae, type creepy stalker kunstenares, was verliefd op Hiroshi, een van de vermoorde jongens. En zag voor haar ogen hoe haar vriendje in spe stierf. Dus wil ze weten wie de geest is. Alles krijgt een twist als Yurika gewoon nog blijkt te leven.
Tot de helft is het redelijk rechtdoorzee horror (het genre heet j-horror). Een steeds terugkerend kinderliedje, lange zwarte haren, een bizar spook en ook hier weer zwarte ogen… of eigenlijk leegte waar ze hadden moeten zitten.
Dan slaat Sanae midden in de film opeens aan het zingen en wordt het alsmaar raadselachtiger. De link van de geest van Mag Mag krijgen we onthuld maar de kijker moet wel echt door een pittig (veel karakters) en een wat onevenwichtig verhaal heen alvorens het zover is. Een type film waar de plot een grote rol in speelt.
Mag Mag is de eerste film van K2 Pictures, waar regisseurs Takashi Miike, Hirokazu Koreeda en Miwa Nishikawa bij werken, en die de Japanse cinema willen vernieuwen. Deze film is van Yuriyan Retriever, en het verhaal is een beetje op haar eigen ervaringen gebaseerd.
La Frecuencia Kirlian – Radiostation in een raar stadje
Ergens in 1987 presenteert een mismaakte man met een doodshoofd een radioprogramma over de mysterieuze Argentijnse wijk die intussen verdwenen is van de kaart: Kirlian. Een schijnbaar vervloekte wijk in de provincie Buenos Aires. Het is ook de avond dat een komeet passeert.
De eerste gast is schooldirecteur Gladys. Zij vertelt over haar bizarre ervaringen met de seksstrip Fleisch Welt, die blijkbaar vervloekt is als je het uitleest. Daarna vertelt Julio Vergara van een groot bedrijf over de bouw van een nieuwe wijk, waar blijkbaar paarse smurrie etende aliens bij betrokken waren. Dan vertelt Paz Nunez, sociaal activist in Kirlian, over haar tijd op school toen de buurt geterroriseerd werd door ‘een monster’. ‘Het was toen de eerste moord plaatsvond.’
Na een bekentenis van Vicente Larrosa, de eigenaar van het radiostation, volgt ‘de buitenlander’ Abel Eldritch, die nog meer identiteiten herbergt.
Sfeervol en interessant experimenteel met verschillende stijlen. De echte scènes in de radiostudio. Hun verhalen zijn fraai geanimeerd. En er zijn geschreven dialogen (als er muziek draait of tijdens de animaties). Ik vond die mix verfrissend – weinig regisseurs durven het aan om echte acteurs en animatie te mengen.
La Frecuencia Kirlian was oorspronkelijk een cultserie waarvan een paar afleveringen op YouTube en Vimeo verschenen. Later zelfs op Netflix. Nu is er de film van bedenker Christian Ponce. Met een dikke knipoog naar de 80’s serie The Twilight Zone.
Kijk wanneer La Frecuencia Kirlian draait.
Shorts:
Don’t Be Afraid
Fotograaf maakte een persoonlijke serie over zijn zoontje dat spoorloos is: Pelle. Sterke korte Zweedse film van Mats Udd is goed geacteerd en heeft een mooie griezelige apotheose.
dont.4get2smile
Oei, dit is echt creepy. Een moordende Instagrammer post foto’s terwijl hij in het huis een meisje volgt. Negen minuten maar meer griezeligheid dan in menig film, deze film van Stefano Pennisi..
7 november 2025
Imagine 2025 – Deel 1: Sciencefiction
Imagine 2025 – Deel 2: Mysterie en spanning
Imagine 2025 – Deel 3: Psychologisch drama
Imagine 2025 – Deel 4: Luchtig
